Uregulowanie kwestii płacowych w układach zbiorowych to bardzo trudne zagadnienie. W układowym modelu kształtowania wynagrodzeń występuje pięć płaszczyzn negocjacji: przedsiębiorstwa, branży (gałęzi), zawodu, regionu, ogólnokrajowa. Zakres ich stosowania w poszczególnych krajach jest różnorodny. Niemniej można wyodrębnić trzy rozwiązania modelowe w modelu romańsko - germańskim podstawowym poziomem regulacji są branże i gałęzie gospodarki. W modelu angielsko - irlandzkim poziomem tym jest szczebel zakładu pracy. Natomiast w krajach skandynawskich oraz w krajach Beneluxu (w mniejszym zakresie także we Francji) rolę wiodącą odgrywa szczebel ogólnokrajowy. Przykładowo, w USA prawie połowa pracowników ma płace ustalone na poziomie zakładowym. Podobnie w Wielkiej Brytanii dominują układy zakładowe, z tym, że prawie wszystkie układy płacowe sektora publicznego są negocjowane na szczeblu ogólnokrajowym. W Niemczech zasadniczą rolę w kształtowaniu wynagrodzeń odgrywają układy branżowe. Natomiast w krajach skandynawskich oraz w Austrii, we Włoszech, Belgii, Danii, Holandii zawierane są również układy, zwane umowami społecznymi, na poziomie całej gospodarki. W większości krajów układy zbiorowe zawierane są na okres jednego roku, tylko w USA i w Kanadzie typowe układy obowiązują trzy lata. Opracowanie układów jest procesem wieloetapowym, co powoduje, że negocjacje płacowe toczą się permanentnie. W różnych państwach te procesy przebiegają różnie
Powiązane artykuły:- Rada zakładowa a wynagrodzenia
Rada zakładowa stanowi organ pracowniczego współzarządzania zakładem, co wynika z szerokiego zakresu kompetencji w sprawach dotyczących nie tylko wysokości stawek płac, czy zastosowania nowych motywacyjnych form wynagradzania, ale także czasu pracy, planowania urlopów, bezpieczeństwa... - Czynniki ekonomiczne a układy zbiorowe
Czynniki ekonomiczno-polityczne, wskazane uprzednio, są powodem kolejnej tendencji w układach zbiorowych, która wyraża się rozszerzeniem zakresu problemowego negocjacji i układów i zmianą ich treści. Postulaty ilościowe, zmierzające do korzyści pieniężnych, coraz bardziej ustępowały w negocjacjach... - Indywidualizacja płacy w przedsiębiorstwach
Rozwiązaniem praktykowanym w wielu krajach i godnym popularyzacji w polskiej praktyce, jest jednolity dla wszystkich moment wejścia w życie układów zbiorowych, np. z dniem 1 kwietnia. Jest to sposób na osłabienie spirali żądań wysuwanych przez... - Cechy układów zbiorowych w przedsiębiorstwach
W Europie Zachodniej formuła ,,negocjacji ustępstw'' w latach osiemdziesiątych nie była popularna. Występowała jedynie w sektorze publicznym, gdzie zarówno w Wielkiej Brytanii jak i w RFN, płace przez długie okresy pozostawały „zamrożone”. Pogłębiająca się recesja... - System układów zbiorowych
Układu zbiorowe są odpowiedzialne za określeni stawek płac. Typowe pod tym względem są układy w Niemczech, które określają stawki godzinowe wynagrodzenia podstawowego, stawki płac za pracę w godzinach nadliczbowych oraz za pracę w niedziele i...