Indywidualizacji płacy towarzyszy tendencja do rozwiniętego trybu uzgodnień, koordynacji rokowań na różnych poziomach, co doprowadza do powstania systemu układów w danym kraju oraz w skali międzynarodowej. Konsekwencją współczesnego systemu stosunków pracy w krajach o rozwiniętej gospodarce rynkowej jest nowe podejście do istoty płacy. Płace opierają się na parytecie interesów trzech partnerów społecznych: pracowników, pracodawców oraz państwa, przy zachowaniu pełnej autonomii przedsiębiorstw. W rezultacie stają się wynikiem porozumienia i kompromisu. Zmianie uległa także rola związków zawodowych z roszczeniowej na partnerską. Znajduje to wyraz w ewolucji modeli wyjaśniających zachowanie związków zawodowych. Od teorii dwustronnego monopolu i względnej siły przetargów, do teorii kierowniczej oraz teorii wspólnego zainteresowania osiąganą nadwyżką. Ciekawa jest różnica w odpowiedzi na pytanie, dlaczego w sytuacji, gdy istnieje bezrobocie i kolejki po pracę, pracodawcy godzą się płacić więcej niż wynosi podażowa cena pracy? Dlaczego nie zwalniają wszystkich pracowników grożących strajkiem? Tradycyjnie w ekonomii wyjaśniano to zjawisko siłą przetargową związków zawodowych. Od połowy lat siedemdziesiątych liczba strajków maleje, a płace rosną, mimo stanu recesji. Stwierdza się, że jest to zgodne z interesem pracodawców, a wynika z wartości potencjału kwalifikacyjnego jaką reprezentują pracownicy. Współczesne stosunki między związkiem a przedsiębiorcą opierają się na porozumieniu
Powiązane artykuły:- Opracowanie wynagrodzeń w państwach unii
Opracowanie układów zbiorowych odnośnie wynagrodzeń wygląda różnie. Przykładowo, w Holandii cykl negocjacji trwa od września do czerwca i przebiega w następujących etapach: wrzesień:- opublikowanie przez Centralny Urząd Planowania przewidywanych na następny rok podstawowych relacji ekonomicznych,... - Uregulowanie kwestii płacowych
Uregulowanie kwestii płacowych w układach zbiorowych to bardzo trudne zagadnienie. W układowym modelu kształtowania wynagrodzeń występuje pięć płaszczyzn negocjacji: przedsiębiorstwa, branży (gałęzi), zawodu, regionu, ogólnokrajowa. Zakres ich stosowania w poszczególnych krajach jest różnorodny. Niemniej można... - Cechy układów zbiorowych w przedsiębiorstwach
W Europie Zachodniej formuła ,,negocjacji ustępstw'' w latach osiemdziesiątych nie była popularna. Występowała jedynie w sektorze publicznym, gdzie zarówno w Wielkiej Brytanii jak i w RFN, płace przez długie okresy pozostawały „zamrożone”. Pogłębiająca się recesja... - Nowe tendencje w sposobie regulowania płac
Nową tendencją w sposobie regulowania płac w układach zbiorowych są wspólne tabele stawek płac dla wszystkich zatrudnionych na stanowiskach robotniczych i nierobotniczych, np. w przemyśle chemicznym w Niemczech. W układach zbiorowych coraz częściej występują składniki... - System układów zbiorowych
Układu zbiorowe są odpowiedzialne za określeni stawek płac. Typowe pod tym względem są układy w Niemczech, które określają stawki godzinowe wynagrodzenia podstawowego, stawki płac za pracę w godzinach nadliczbowych oraz za pracę w niedziele i...